O średniowiecznym zamku w Górze źródła pisane nie mają zbyt wiele do przekazania. Ograniczają się właściwie tylko do kilku suchych faktów, pomijając osobę fundatora warowni i późniejszych jej mieszkańców. Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana była w roku 1155 w bulli papieża Hadriana IV, a jej terminologia związana jest prawdopodobnie z usytuowaniem osady na wzniesieniu terenu. Lokacja miasta miała miejsce w 1288 lub 1289. W roku 1319 Góra przeszła w ręce ścinawskiej linii Piastów śląskich, by z końcem XIV wieku stać się własnością Piastów cieszyńskich i im to właśnie przypisuje się budowę na przełomie XIV i XV stulecia murowanej siedziby. Zamek włączono w obwód obwarowań miejskich, a jego formę oparto na planie regularnego czworoboku z kolistymi basztami w narożnikach. Dalsza historia warowni nie jest dobrze poznana. Wiadomo, że w XIX wieku część zbrojowni adaptowano na więzienie, co pociągnęło za sobą rozkład oryginalnych podziałów jej wnętrz. W 1960 zamkowe relikty poddano renowacji (po której przetrwały tylko wspomnienia).

W średniowiecznym zamku w Górze źródła pisane nie mają zbyt wiele do przekazania. Ograniczają się właściwie tylko do kilku suchych faktów, pomijając osobę fundatora warowni i późniejszych jej mieszkańców. Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana była w roku 1155 w bulli papieża Hadriana IV, a jej terminologia związana jest prawdopodobnie z usytuowaniem osady na wzniesieniu terenu. Lokacja miasta miała miejsce w 1288 lub 1289. W roku 1319 Góra przeszła w ręce ścinawskiej linii Piastów śląskich, by z końcem XIV wieku stać się własnością Piastów cieszyńskich i im to właśnie przypisuje się budowę na przełomie XIV i XV stulecia murowanej siedziby. Zamek włączono w obwód obwarowań miejskich, a jego formę oparto na planie regularnego czworoboku z kolistymi basztami w narożnikach. Dalsza historia warowni nie jest dobrze poznana. Wiadomo, że w XIX wieku część zbrojowni adaptowano na więzienie, co pociągnęło za sobą rozkład oryginalnych podziałów jej wnętrz. W 1960 zamkowe relikty poddano renowacji (po której przetrwały tylko wspomnienia).

Do czasów współczesnych zachował się uznawany za relikt zamkowy budynek z wieżą. Usytuowany przy ulicy Łamanej w południowo-zachodniej części Starego Miasta obiekt przedstawia obecnie bardzo smutny obraz, podobnie jak przygnębiająco prezentuje się jego otoczenie. Gmach jest opuszczony i niedostępny - dziś można go obejrzeć jedynie z zewnątrz. Obok reliktów zamku przetrwała też znaczna część miejskich murów obronnych, długich, choć niepozornych i gęsto obsranych przez psy.

http://www.zamkipolskie.com