Wątek: Regiony Słowacji-Kraj koszycki

Drugie pod względem wielkości słowackie miasto KOSZYCE (KOŠICE) są nie tylko centrum Słowacji Wschodniej, ale także sercem regionu Karpat Wschodnich, łącząc w sobie cechy charakterystyczne dla wielu narodów i narodowości.



HISTORIA

Średniowieczne miasto Koszyce powstało w przybliżeniu w połowie drogi między opactwem a zamkiem. Jego pisemnie potwierdzona historia sięga aż do 1230 roku. W pierwszych dokumentach wspomina się je pod nazwą „Villa Cassa“, z którego powstały kolejne nazwy: łacińska „Cassovia“, niemieckie „Kaschau“, węgierska „Kassa“, i w końcu także słowackie „Košice“.

W 1342 roku miasto uzyskało rangę wolnego miasta królewskiego. Dzień 7 maja 1369 roku jest bardzo ważną datą dla miasta Koszyc. Otóż tego dnia, w Koszycach, jako w pierwszym mieście w Europie, ujrzał światło dzienne dokument, sygnowany przez króla, nadający miastu herb. Aż do czasów współczesnych dzień ten jest obchodzony jako „Dzień miasta Koszyce“. W XV wieku Koszyce, liczące wówczas siedem tysięcy mieszkańców, były drugim pod względem wielkości miastem ówczesnych Węgier (pierwsza była Buda / Budín/ a trzecia Bratysława).

Koszyce uległy radykalnym zmianom w XX wieku, przy czym zmiany te miały do znacznej miary charakter polityczny. Przede wszystkim miasto stawało się integralną częścią nowych organizmów państwowych. Ostatniego dnia 1918 roku stały się częścią Republiki Czechosłowackiej, z kolei w 1938 roku je na ponad sześć lat włączyły do swojego terytorium Węgry rządzone przez Hortyego.

W kwietniu 1945 roku w Koszycach po raz pierwszy na terenie ojczyźnianym zebrał się rząd czechosłowacki. Wynikiem tego posiedzenia był dokument znany jako Koszycki Program Rządowy, określający powojenny kształt wolnej republiki.

Stopniowo zmianom uległy także dalsze atrybuty Koszyc: jego wielkość, struktura narodowościowa oraz ogólny wygląd. Od końca drugiej wojny światowej do końca XX wieku liczba mieszkańców Koszyc uległa podwojeniu. Dla nowych mieszkańców, napływających głównie z terenów wiejskich, wybudowano całkiem nowe dzielnice mieszkaniowe.

Obecnie większość mieszkańców miasta tworzą Słowacy, mniejszości narodowe reprezentują Węgrzy, Czesi i Romowie. Największym zakładem produkcyjnym w Koszycach, i jednym z największych zakładów na Słowacji, stały się Wschodniosłowackie Huty Żelaza (obecnie U.S.Steel), zbudowane poza południowo-zachodnimi granicami miasta.

ZABYTKI

Prawie wszystkie zabytki Koszyc są skoncentrowane w historycznym centrum miasta, będącym pod względem wielkości powierzchni największym miejskim rezerwatem zabytkowym na Słowacji. Jego centralnym punktem jest wrzecionowaty Rynek Główny, który słusznie uważa się za jeden z najpiękniejszych słowackich rynków. Jest nadzwyczajnie żywą pieszą strefą, otoczoną mnóstwem pięknych zabytkowych budynków. Dominantą miasta i rynku jest gotycka Katedra św. Elżbiety (Dóm sv. Alžbety), który jest największym kościołem na Słowacji a jednocześnie leżącą najdalej na wschód katedrą zachodniego typu w Europie.

Przed północną fasadą katedry wznosi się Wieża Urbana, wybudowana w XIV wieku. Wolno stojąca kapliczka św. Michała, dawna kostnica z końca XIV wieku tworzy wraz z Katedrą św. Elżbiety i Wieżą Urbana zwarty gotycki zabytkowy kompleks.

Miejscem najbardziej tętniących życiem w całym mieście, szczególnie w czasie lata, jest przestrzeń leżąca między teatrem a katedrą. Tworzy ją park wraz z grającą fontanną.

W części południowej rynku można napotkać średniowieczne mury obronne. Po wejściu do podziemi możemy podziwiać zrekonstruowane fundamenty Bramy Dolnej, które są wykorzystywane jako nietradycyjna galeria i sala koncertowa.

Symbolem miasta Koszyce je również Rzeźba Maratończyka. Przypomina ona fakt, że w Koszycach, każdego roku jesienią, jest organizowany Międzynarodowy Maraton Pokoju, jeden z najstarszych na świecie.
W jednym z muzeów zwiedzający mogą podziwiać także sławny koszycki złoty skarb, unikalny zbiór złotych monet z okresu od XV do XVII wieku, o wadze 11 kg, pochodzących z 81 europejskich mennic.

Źródło: Vydavateľstvo Dajama

Kontakt

Magistrat miasta Koszyce
Tel.: +421 (0) 55/641 91 11,+421 (0) 55/641 91 12
Fax: +421 (0) 55/643 71 75
E-mail: magistrat@kosice.sk
www: Košice.sk

Trieda SNP 48/A
040 11 Košice



Miejskie Centrum Informacji Koszyce (Informačné centrum mesta Košice)
Tel.: +421 (0) 55/625 45 02,+421 (0) 55/625 88 88
Fax: +421 (0) 55/625 45 02
E-mail: icmk@kosice.sk
www: Košice.sk

Hlavná 59
040 01 Košice

MICHAŁOWCE (MICHALOVCE) są gospodarczym i kulturalnym centrum Zemplina Dolnego. Leżą one w północnej części Niziny Wschodniosłowackiej, którą zasila środkowy bieg rzeki Laborec.



Dzisiejsze MICHAŁOWCE (39 900 mieszkańców) są nowoczesnym miastem, które oprócz gospodarki i handlu, tętni wyraźnym życiem kulturalno-społecznym. Najbardziej znanymi i najczęściej odwiedzanymi imprezami jest folklorystyczne Zemplińskie Święto Muzyki i Tańca.

HISTORIA

Pierwsza pisemna wzmianka o siedzibie w tym rejonie pochodzi z 1244 roku. Michałowce były siedzibą feudalnych dóbr ziemskich, zarządzanych z tzw. „wodnego zamku strażniczego”, leżącego nad rzeką Laborec obok ważnego szlaku handlowego.

ZABYTKI

Najbardziej atrakcyjnym zabytkiem historyczno-kulturalnym Michałowiec jest pałac, który znajduje się bezpośrednio w mieście, przy nabrzeżu Laborca. Obiekt jest w chwili obecnej jest siedzibą Muzeum Zemplina, dokumentującego rozwój przyrody, społeczeństwa i sztuki tego regionu, począwszy od czasów najdawniejszych.

PROPOZYCJA WYCIECZEK TURYSTYCZNYCH
Michałowce cieszą się zainteresowaniem jako miejsce rekreacji, ponieważ znajdują się w pobliżu zbiornika wodnego Zalew Zempliński - Zemplińska Szirawa. Wschodnia część Zemplińskej Szirawy (w przybliżeniu jedna piąta jej powierzchni) jest chronionym rezerwatem ornitologicznym. Żyje tu prawie sto gatunków ptactwa wodnego, w tym wiele należących do gatunków rzadkich i zagrożonych.

Źródło: Vydavateľstvo Dajama

Kontakt

Urząd Miejski
Tel.: +421 (0) 56/ 686 42 11,+421 (0) 56/ 686 42 10
Fax: +421 (0) 56/644 35 20
E-mail: msumi@msumi.sk
jurcova@msumi.sk
www: Mesto Michalovce

Nám. osloboditeľov 30
071 01 Michalovce

ROŻNIAWA (ROŽŇAVA) – miasteczko starych tradycji, znaczące centrum Górnego Gemeru. Leży na południowym wschodzie Słowacji, w dolinie rzeki Slanej, między zboczami Słowackiego Rudohoria a płaskowyżem Parku Narodowego Słowacki Kras.



Liczące ponad 700 lat górnicze miasteczko Rożniawa (19 300 mieszkańców) leży w sercu malowniczego Górnego Gemera, który oferuje zwiedzającym niecodzienne przeżycia o każdej porze roku. Jest centrum powiatu rożniawskiego oraz siedzibą ważnych urzędów i instytucji, ośrodkiem usług i ruchu turystycznego regionu Słowacki Kras. Oprócz szkół podstawowych w mieście działają szkoły średnie oraz filia Uniwersytetu im. P. J. Šafárika w Koszycach. W Rożniawie jest co roku organizowanych wiele imprez kulturalnych i społecznych. Najważniejszymi są: Dni miasta Rożniawa, Rożniawska Wiosna Muzyczna, Ogólnokrajowe słowackie spotkanie węgierskich pedagogów, Country Bal, Jarmark rożniawski, Jarmark Bożonarodzeniowy, Koncert Bożonarodzeniowy chórów dziecięcych.

HISTORIA

Pierwsza pisemna wzmianka o Rożniawie pochodzi z 1291 roku, kiedy to węgierski król Andrzej III darował teren miasta arcybiskupowi ostrzyhomskiemu. Nazwa miasta pochodzi od nazwy najbardziej wydajnej kopalni: „Rosnoubana“. Po raz pierwszy praw miejskich udzielił miastu, zgodnie z tradycją, król Ludwik Wielki w 1382 roku. W średniowieczu wydobywano tu szczególnie złoto a srebro, później rudę żelaza. Bardzo znaczącym w historii miasta był rok 1776, kiedy to królowa Maria Teresa, dzieląc terytorium arcybiskupstwa ostrzyhomskiego założyła biskupstwo rożniawskie.
Po rewolucyjnym okresie lat 1848/49 zmieniła się Rożniawa z dawnego ośrodka górniczego na miasto szkół i rzemiosła. Do sławnych rożniawskich szkół uczęszczało wiele znaczących osobistości słowackiej i węgierskiej nauki, literatury i sztuki. Na rozwój miasta mieli znaczący wpływ rożniawski biskupi oraz rodzina szlachecka Andrássych.
Po pierwszej wojnie światowej okolica wraz z miastem została włączona do terytorium Republiki Czechosłowackiej. W 1938 roku Rożniawa wraz z południową częścią dzisiejszej Słowacji została anektowana przez Węgry. Po drugiej wojnie światowej terytorium to ponownie weszło w skład Czechosłowacji.

ZABYTKI

Pod koniec XV wieku powstała zachowana do chwili obecnej urbanistyczna struktura historycznego centrum miasta, składająca się z przestronnego rynku, największego średniowiecznego rynku o kształcie kwadratowym na Słowacji, otoczonego wspaniałymi kamienicami mieszczańskimi i z sieci ulic. Jest tu skoncentrowana większość architektonicznych zabytków miasta, którymi są: renesansowa wieża strażnicza, ratusz, pałac biskupi, klasztor sióstr zakonnych Wincentek, budynek dawnej Komory Górniczej, kościół ewangelicki itd. Najpiękniejszym i jednocześnie najcenniejszym zabytkiem miasta jest gotycki katedralny kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Dziewicy z XIV wieku. Historyczne centrum miasta można podziwiać także z widokowego tarasu wieży renesansowej. Bogatą górniczą historię miasta można zgłębić w Muzeum Górnictwa, w którym urządzono między innymi ekspozycję przedstawiającą różnorodność piękna przyrody Słowackiego Krasu.

PROPOZYCJA WYCIECZEK TURYSTYCZNYCH

W budynku historycznego ratusza na Rynku ma swoja siedzibę centrum informacji turystycznej, w którym można uzyskać informacje o możliwościach zwiedzania atrakcyjnych obiektów nie tylko w mieście, ale także w całym regionie. Można wziąć udział w zwiedzanie historycznego centrum miasta, albo obejrzeć go z perspektywy lotu ptaka, z widowiskowego tarasu renesansowej wieży strażniczej z 1654 roku.

Źródło: TIC Rožňava
Autor: TIC Rožňava

Kontakt

Urząd Miejski
Tel.: +421 (0) 58/777 31 11
Fax: +421 (0) 58/732 32 15
E-mail: primator@roznava.sk
www: http://www.roznava.sk

Šafáriková 29
048 01 Rožňava

Centrum Informacji Turystycznej Rożniawa
(Turistické informačné centrum Rožňava)
Tel.: +421 (0) 58/732 81 01,+421 (0) 58/788 44 20
Fax: +421 (0) 58/732 48 37
E-mail: tic.roznava@stonline.sk
www: http://www.roznava.sk

Námestie baníkov 32
048 01 Rožňava

Powiaty: Koszyce (Košice) 1, 2, 3, 4, Koszyce - Region (Košice-okolie)



Region koszycki (Košický región) i jego okolice leży na wschodzie Słowacji. Jego centrum tworzy Kotlina Koszycka (Košická kotlina), w kształcie odwróconej litery L. Urodzajną i gęsto zasiedloną kotlinę otacza wieniec pasm górskich, które oferują wspaniałe możliwości uprawiania turystyki i rekreacji.

Część zachodnia obejmuje trzy pasma górskie należące do Rudaw Słowackich (Slovenské rudohorie). Na północnym zachodzie do masywu Czarnej Góry (Čierna hora) wcina się głęboko rzeka Hornad (Hornád). Potężny zalesiony grzbiet Gór Wołowskich (Volovské vrchy) kulminuje majestatyczną Kojszowską Holą (Kojšovská hoľa), z doskonałymi możliwościami uprawiania turystyki i sportów narciarskich. Centrum rekreacji nad wodą jest zbiornik wodny Rużin (Ružín). Pobyty lecznicze i relaks w przyrodzie oferuje uzdrowisko klimatyczne Sztos (Štós).

Miasto Koszyce (Košice) - metropolia Słowacji Wschodniej, leżąca nad rzeką Hornad na zapadnim obrzeżu Kotliny Koszyckiej ma długą i bogatą historię. Przez stulecia było ono głównym ośrodkiem całego regionu, naturalnym centrum handlu, rzemiosła, kultury i edukacji. Koszyce są drugim pod względem wielkości miastem Słowacji, posiadając wiele zabytków kulturalno-historycznych.

Na południowym zachodzie regionu rozpościera się unikalny obszar krasowy z płaskowyżem Słowackiego Krasu (Slovenský kras) i Jaskinia Jasowską (Jasovská jaskyňa).

Źródło: Vydavateľstvo Dajama

Kontakt

Miejskie Centrum Informacji Koszyce (Informačné centrum mesta Košice)
Tel.: +421 (0) 55/625 45 02,+421 (0) 55/625 88 88
Fax: +421 (0) 55/625 45 02
E-mail: icmk@kosice.sk
www: Košice.sk

Hlavná 59
040 01 Košice

Warte odwiedzenia są: kraina jaskiń- Słowacki Kras; jeden z najpiękniejszych parków narodowych Europy- Słowacki Raj; część regionu Tokaj- słynącego z wyrobu wina; stare miasto Koszyce.


Stolica: Koszyce
Powiaty: Legnica, Košice I, Košice II, Košice III, Košice IV, Košice-okolie, Michalovce, Rožňava, Sobrance, Spišská Nová Ves, Trebišov



Inne atrakcje: Jedyny na Słowacji zimny zmineralizowany gejzer w Herlanach.